HGH Fragment 176-191: czy da się wyjąć jeden efekt z hormonu wzrostu?

HGH Fragment 176-191 opiera się na eleganckim pomyśle: rozdzielić dwa efekty hormonu wzrostu i zachować tylko jeden z nich. Ten artykuł sprawdza, czy pomysł się broni.

Czym jest ten fragment?

Nazwa jest dosłowna. Hormon wzrostu ma 191 aminokwasów; fragment składa się z aminokwasów od 176 do 191 — czyli ze skrajnego końca C-końcowego.

Powód wyodrębnienia akurat tej części jest taki, że hormon wzrostu robi dwie rzeczy, które badacze chętnie by rozdzielili. Wpływa na przemianę tłuszczów i sprzyja wzrostowi komórek — to drugie głównie przez skłonienie wątroby do produkcji IGF-1. Analiza struktury sugerowała, że aktywność lipolityczna umiejscowiona jest w końcu C-końcowym, podczas gdy efekty prowzrostowe wymagają innych części cząsteczki. Fragment jest próbą wykorzystania tego podziału.

Lipoliza to nie ubytek tłuszczu

To najważniejszy punkt tego artykułu i ten, który najczęściej się pomija.

Lipoliza to rozkład triglicerydów w tkance tłuszczowej do wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu. Oksydacja to to, co dzieje się z tymi kwasami dalej — czy faktycznie zostaną spalone w mitochondriach.

To nie jest to samo, a wynik netto daje wyłącznie ta druga. Uwolnione kwasy tłuszczowe, które nie ulegną oksydacji, po prostu wracają do triglicerydów przez ponowną estryfikację, często w tej samej tkance, z której wyszły. Substancja zwiększająca lipolizę bez wpływu na oksydację przesuwa ten sam tłuszcz z miejsca na miejsce i nie osiąga netto niczego.

Oznacza to, że badanie mierzące uwalnianie glicerolu w hodowli adipocytów — a to układ najczęstszy — nie odpowiada na pytanie, na które rzekomo odpowiada. Pokazuje, że lipoliza rośnie. Nie mówi nic o bilansie.

Co pokazują badania

Efekty lipolityczne opisano w hodowlach adipocytów i w modelach gryzoni, i tam wyniki są w miarę spójne. To, że fragment nie wydaje się podnosić IGF-1 — co było całym sensem konstrukcji — również znajduje poparcie w dostępnych badaniach.

Dane u ludzi są natomiast niemal nieistniejące. Kilka małych, krótkich badań z punktami końcowymi, które nie odróżniają lipolizy od oksydacji. To bardzo wątła podstawa dla cząsteczki promowanej tak szeroko jak ta.

Fragment czy sekretagog?

Warto rozdzielić dwie zupełnie różne strategie. Sekretagog GH taki jak ipamorelina skłania przysadkę do uwolnienia całego hormonu wzrostu, ze wszystkimi jego efektami łącznie z podniesieniem IGF-1. Fragment jest odwrotnie — próbą wyizolowania jednego efektu i zostawienia reszty. Odpowiadają na zupełnie inne pytania i nie należy ich porównywać, jakby były dla siebie alternatywami.

Podsumowanie

Hipoteza stojąca za HGH Fragment 176-191 jest sensowna i uzasadniona strukturalnie. Materiał dowodowy na to, że sprawdza się ona w organizmie, jest ubogi, a najczęściej raportowane punkty końcowe nie odpowiadają na właściwe pytanie. Kto bada tę cząsteczkę, powinien mierzyć oksydację, a nie samą lipolizę.

Produkty: HGH Fragment 176-191 i 5-Amino-1MQ. Kategoria: Peptydy na odchudzanie i metabolizm tłuszczu.