CJC-1295 z DAC czy bez DAC? Dwie różne cząsteczki pod jedną nazwą
Mało która nazwa w świecie peptydów powoduje tyle zamieszania co CJC-1295. Pod jednym skrótem kryją się dwie cząsteczki o tej samej sekwencji aktywnej i zupełnie innym zachowaniu w organizmie. Różnica nie jest techniczna — decyduje o tym, jaki sygnał dostaje przysadka.
Wspólny punkt wyjścia: GHRH
Hormon uwalniający hormon wzrostu (GHRH) to peptyd z podwzgórza, który mówi przysadce, by uwolniła GH. Cała jego aktywność mieści się w pierwszych 29 aminokwasach, dlatego fragment GRF 1-29 (sermorelina) działa jak cały hormon. Ma jednak tę samą wadę co większość naturalnych peptydów: rozkłada się w kilka minut.
Mod GRF 1-29 — to, co w handlu nazywa się CJC-1295 bez DAC — to ten sam fragment z czterema podmienionymi aminokwasami w miejscach, które przecinają enzymy. Okres półtrwania rośnie do około 30 minut. To wystarczy, by wywołać wyraźny puls GH, i jest na tyle krótkie, że puls się kończy.
Czym jest DAC
DAC, Drug Affinity Complex, to grupa chemiczna dołączona do peptydu, która po podaniu wiąże się kowalencyjnie z albuminą we krwi. Albumina żyje tygodniami, więc peptyd żyje razem z nią. CJC-1295 z DAC ma okres półtrwania liczony w dniach.
W badaniu na zdrowych ochotnikach opublikowanym w 2006 roku pojedyncze podanie wariantu z DAC podnosiło stężenie GH kilkukrotnie przez blisko tydzień, a IGF-1 utrzymywał się podwyższony jeszcze dłużej. Program kliniczny tej cząsteczki został jednak wstrzymany w tym samym roku i nie doprowadził do rejestracji leku.
Dlaczego to nie tylko kwestia wygody
Hormon wzrostu jest wydzielany pulsami, z największym w głębokim śnie. Między pulsami poziom spada niemal do zera. Ten rytm nie jest przypadkowy: tkanki odpowiadają na wzór sygnału, a nie tylko na jego średni poziom, a stale podwyższony GH ma inny wpływ na metabolizm glukozy niż ten sam GH podany w pulsach.
Wariant bez DAC wzmacnia puls i pozwala mu wygasnąć — rytm zostaje zachowany. Wariant z DAC tworzy stałe tło stymulacji, które zaciera różnicę między pulsem a przerwą. To dwie różne interwencje fizjologiczne, a nie ta sama cząsteczka podana raz rzadziej.
Skąd bierze się zamieszanie
Obie wersje sprzedaje się pod nazwą „CJC-1295”, a dane kliniczne z 2006 roku dotyczą wariantu z DAC. Gdy więc tekst o „CJC-1295 bez DAC” powołuje się na wielodniowy wzrost IGF-1, cytuje badanie innej cząsteczki. Dobra praktyka jest prosta: przy każdym wyniku sprawdzić, który wariant badano — i opisywać własne doświadczenia nazwą Mod GRF 1-29, która nie pozostawia wątpliwości.
Jak mocny jest materiał dowodowy?
Farmakologia GHRH jest stara i solidna: to, że analog GHRH uwalnia GH, nie budzi wątpliwości, podobnie jak synergia z agonistami receptora greliny. Konkretne dane kliniczne dla CJC-1295 są natomiast skromne i dotyczą głównie wariantu z DAC. Dla Mod GRF 1-29 brakuje kontrolowanych badań długoterminowych nad efektami tkankowymi — wiadomo, że uwalnia GH, znacznie mniej wiadomo, co z tego wynika w czasie. Sekretagogi GH figurują przy tym na liście substancji zabronionych WADA.
W ofercie
Sprzedajemy wariant bez DAC: CJC-1295 No DAC 5 mg / 2 ml, a także gotową mieszankę z ipamoreliną. Dlaczego to połączenie ma podstawy mechanistyczne, wyjaśniamy w tekście ipamorelina i CJC-1295, a różnicę między sekretagogiem a samym hormonem w tekście somatropina czy sekretagog.
Kategoria: Peptydy na trening. Podstawy naukowe: PubMed.
