Ipamorelina | 10mg / 2ml

Czym jest ipamorelina?

Ipamorelina to syntetyczny pentapeptyd i agonista receptora greliny. Wiąże GHS-R1a i wyzwala uwolnienie hormonu wzrostu z przysadki. Dostarczana jako wstrzykiwacz z gotowym roztworem: 10 mg w 2 ml.

Ipamorelina jest interesująca nie ze względu na siłę, lecz na czystość działania. Cząsteczkę zaprojektowano wprost pod kątem selektywności: w odróżnieniu od GHRP-2 i GHRP-6 nie wykazuje w badaniach mierzalnego wpływu na kortyzol, prolaktynę ani apetyt przy dawkach, które mimo to uwalniają GH. Ceną jest słabsze maksymalne uwolnienie GH.

Analog GHRH czy agonista receptora greliny?

Peptydy podnoszące poziom hormonu wzrostu robią to poprzez dwa odrębne receptory, a różnica nie jest akademicka. Analog GHRH taki jak CJC-1295 wiąże receptor GHRH w przysadce i zwiększa ilość hormonu uwalnianego przy każdym pulsie. Agonista receptora greliny — GHRP-2, GHRP-6, ipamorelina — wiąże natomiast GHS-R1a, zwiększa częstotliwość pulsów i jednocześnie tłumi somatostatynę, czyli własny hamulec organizmu na uwalnianie GH.

To, że działają na różne receptory, jest powodem, dla którego bada się je łącznie: jeden zwiększa amplitudę, drugi częstotliwość, a hamulec somatostatynowy zwalnia tylko ten drugi. Oba przy tym zachowują własny pulsacyjny rytm przysadki, co stanowi zasadniczą różnicę wobec podawania hormonu wzrostu bezpośrednio.

Co bada się w przypadku ipamoreliny?

Selektywne uwalnianie GH to wątek główny, i to właśnie selektywność czyni tę cząsteczkę lepszym narzędziem niż jej poprzedniczki: doświadczenie chcące wyizolować efekty osi GH nie musi kontrolować zakłóceń ze strony kortyzolu i apetytu. Farmakologia połączeń to wątek drugi, w którym ipamorelina jest standardowym wyborem po stronie GHRP w badaniach nad synergią GHRH plus GHRP. Trzeci wątek dotyczy motoryki przewodu pokarmowego, gdzie agonistów receptora greliny badano w modelach niedrożności porażennej po operacji — zastosowanie odległe od fizjologii mięśni, ale wynikające z tego samego receptora.

Jak mocne są dowody?

Profil selektywności to najlepiej udokumentowane twierdzenie o ipamorelinie: to, że uwalnia GH bez zauważalnego wpływu na kortyzol i prolaktynę, wykazano w kilku badaniach i jest powodem, dla którego zastąpiła starsze GHRP jako narzędzie badawcze. To, co dotyczy całej kategorii, dotyczy też jej: uwalnianie GH jest zmienną pośrednią, a nie punktem końcowym. Kontrolowanych badań długoterminowych nad efektami tkankowymi brak, a słabsze maksymalne uwalnianie w porównaniu z GHRP-2 jest realnym kompromisem, a nie szczegółem.

Dlaczego wstrzykiwacz?

Wstrzykiwacz dostarczany jest z gotowym roztworem o znanym stężeniu. Odpada rekonstytucja — etap, na którym źle odczytana objętość po cichu zafałszowuje każdą kolejną dawkę, nie zostawiając na roztworze żadnego widocznego śladu. Podziałka na penie odpowiada określonej ilości peptydu od pierwszej do ostatniej dawki, a to warunek konieczny, żeby w ogóle dało się rzetelnie raportować zakres dawkowania.

Ceną za tę wygodę jest trwałość: roztwór starzeje się szybciej niż liofilizowany proszek. Wstrzykiwacz przechowuje się więc w lodówce do pierwszego użycia i zużywa w ciągu 28 dni od otwarcia.

Specyfikacja i postępowanie

• Zawartość: 10 mg ipamoreliny w 2 ml gotowego roztworu.
• Podziałka: 200 jednostek po 50 µg peptydu na jednostkę.
• Postać: wstrzykiwacz z gotowym roztworem, bez rekonstytucji.
• Czystość: ≥ 99 %, potwierdzona metodą HPLC, tożsamość potwierdzona spektrometrią mas.
• Po pierwszym użyciu: przechowywanie w lodówce, zużyć w ciągu 28 dni.
• Przechowywanie przed otwarciem: lodówka, 2–8 °C. Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.
• Nie zamrażać: zamrożenie i rozmrożenie rozkłada strukturę peptydu.
• Dokumentacja: certyfikat analizy (COA) z numerem partii dołączamy do przesyłki i wysyłamy wcześniej na życzenie.

Przeliczenie podziałki wstrzykiwacza na mikrogramy — specyfikacja urządzenia, nie protokół:

• 1 jednostka = 50 µg
• 2 jednostki = 100 µg
• 5 jednostek = 250 µg
• 10 jednostek = 500 µg
• 200 jednostek = 10 mg (cały wstrzykiwacz)

Dawkowanie w badaniach i opublikowanych protokołach

To sprawozdanie z piśmiennictwa, a nie instrukcja stosowania. Poniższe schematy pochodzą z badań klinicznych oraz z opublikowanych protokołów badawczych i podajemy je jako kontekst naukowy — bo to jest informacja, której potrzebuje ktoś planujący doświadczenie. Produkt sprzedajemy wyłącznie do badań naukowych i zastosowań laboratoryjnych; nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani u zwierząt. Zapotrzebowanie na dawkę różni się między osobami, a o doborze jakiegokolwiek schematu decyduje wykwalifikowany personel medyczny.

Typowe dawkowanie dobowe w opublikowanych protokołach:

• Początkowe: 100–150 µg raz na dobę, przed snem.
• Standardowe: 200–300 µg na dobę, podzielone na dwie dawki.
• Zaawansowane: do 400 µg na dobę, w podziale na podanie poranne i wieczorne.

Podział dawki stosuje się dla lepszej pulsacyjności GH: 100–150 µg rano (na czczo lub po treningu) i 100–150 µg przed snem, tak by naśladować naturalne szczyty wydzielania.

„Podanie ipamoreliny w dawce 200 µg dwa razy dziennie skutecznie zwiększało stężenie GH w surowicy bez zmiany stężeń kortyzolu i prolaktyny.” — Raun i wsp., European Journal of Endocrinology.

Najczęstsze pytania o ipamorelinę

Dlaczego ipamorelinę nazywa się selektywną?

Ponieważ uwalnia GH bez mierzalnego wpływu na kortyzol, prolaktynę czy apetyt przy dawkach, przy których starsze GHRP taki wpływ wywierają.

Ipamorelina czy GHRP-2?

GHRP-2 daje silniejsze uwolnienie GH; ipamorelina daje efekt czystszy. To, co jest właściwe, zależy od tego, czy w doświadczeniu ważniejsza jest siła, czy możliwość interpretacji.

Dlaczego łączy się ją z CJC-1295?

Inne receptory, inny wkład: amplituda od analogu GHRH, częstotliwość i zwolniony hamulec somatostatynowy od ipamoreliny. Zobacz gotową mieszankę.

Czy ipamorelina wpływa na apetyt?

Nie w zauważalnym stopniu, w odróżnieniu od GHRP-6. To jedna z cech, pod kątem których cząsteczkę zaprojektowano.

Czy zakup w Polsce jest legalny?

Tak, do badań naukowych i zastosowań laboratoryjnych. Substancja nie figuruje w wykazach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a produkt nie jest produktem leczniczym.

Zobacz też CJC-1295 + Ipamorelina, CJC-1295 No DAC albo kategorię Peptydy na trening. Podstawy naukowe: PubMed.