Melanotan II | 10mg / 2ml

Czym jest melanotan II?

Melanotan II to cykliczny analog hormonu alfa-melanotropowego, alfa-MSH. Dostarczany jako wstrzykiwacz z gotowym roztworem: 10 mg w 2 ml.

Cząsteczkę opracowano na University of Arizona w latach 80. z wyraźną myślą o zdrowiu publicznym: gdyby pigmentację dało się wywołać farmakologicznie, zmalałaby potrzeba ekspozycji na UV, a wraz z nią ryzyko nowotworów skóry. To, że analog zasłynął z efektów zupełnie innych niż zamierzone, jest częścią jego historii.

Co bada się w przypadku melanotanu II?

Mechanizmem głównym jest aktywacja MC1R w melanocytach, co zwiększa syntezę eumelaniny — ciemniejszego, silniej fotoochronnego barwnika. To efekt, pod kątem którego cząsteczkę zaprojektowano.

W odróżnieniu od PT-141 melanotan II jest jednak nieselektywny: aktywuje całą rodzinę receptorów melanokortynowych, w tym MC3R i MC4R. Z tego wynikają pozostałe wątki badawcze — wpływ na odpowiedź seksualną przez MC4R oraz na apetyt i bilans energetyczny przez MC3R i MC4R. Ta szerokość jest zarazem problemem cząsteczki jako narzędzia badawczego: trudno przypisać zaobserwowany efekt pojedynczemu receptorowi.

Jak mocne są dowody?

To, że melanotan II wywołuje pigmentację, jest dobrze udokumentowane — mechanizm przez MC1R jest jednoznaczny, a efekt powtarzalny. Znacznie gorzej scharakteryzowane jest wszystko pozostałe. Brak selektywności receptorowej sprawia, że cząsteczka wpływa na kilka układów naraz, a kontrolowanych badań u ludzi jest mało i są niewielkie. Opublikowano ponadto opisy przypadków dotyczące zmian w barwnikowych znamionach skóry w związku ze stosowaniem poza kontekstem badawczym, co jest jednym z powodów, dla których cząsteczki nigdzie nie doprowadzono do dopuszczenia. Jest użytecznym narzędziem do badania układu melanokortynowego i kiepskim narzędziem do badania któregokolwiek z jego podukładów osobno.

Dlaczego wstrzykiwacz?

Wstrzykiwacz dostarczany jest z gotowym roztworem o znanym stężeniu. Odpada rekonstytucja — etap, na którym źle odczytana objętość po cichu zafałszowuje każdą kolejną dawkę, nie zostawiając na roztworze żadnego widocznego śladu. Podziałka na penie odpowiada określonej ilości peptydu od pierwszej do ostatniej dawki, a to warunek konieczny, żeby w ogóle dało się rzetelnie raportować zakres dawkowania.

Ceną za tę wygodę jest trwałość: roztwór starzeje się szybciej niż liofilizowany proszek. Wstrzykiwacz przechowuje się więc w lodówce do pierwszego użycia i zużywa w ciągu 28 dni od otwarcia.

Specyfikacja i postępowanie

• Zawartość: 10 mg melanotanu II w 2 ml gotowego roztworu.
• Podziałka: 200 jednostek po 50 µg peptydu na jednostkę.
• Postać: wstrzykiwacz z gotowym roztworem, bez rekonstytucji.
• Czystość: ≥ 99 %, potwierdzona metodą HPLC, tożsamość potwierdzona spektrometrią mas.
• Po pierwszym użyciu: przechowywanie w lodówce, zużyć w ciągu 28 dni.
• Przechowywanie przed otwarciem: lodówka, 2–8 °C. Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.
• Nie zamrażać: zamrożenie i rozmrożenie rozkłada strukturę peptydu.
• Dokumentacja: certyfikat analizy (COA) z numerem partii dołączamy do przesyłki i wysyłamy wcześniej na życzenie.

Przeliczenie podziałki wstrzykiwacza na mikrogramy — specyfikacja urządzenia, nie protokół:

• 1 jednostka = 50 µg
• 2 jednostki = 100 µg
• 5 jednostek = 250 µg
• 10 jednostek = 500 µg
• 200 jednostek = 10 mg (cały wstrzykiwacz)

Dawkowanie w badaniach i opublikowanych protokołach

To sprawozdanie z piśmiennictwa, a nie instrukcja stosowania. Poniższe schematy pochodzą z badań klinicznych oraz z opublikowanych protokołów badawczych i podajemy je jako kontekst naukowy — bo to jest informacja, której potrzebuje ktoś planujący doświadczenie. Produkt sprzedajemy wyłącznie do badań naukowych i zastosowań laboratoryjnych; nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani u zwierząt. Zapotrzebowanie na dawkę różni się między osobami, a o doborze jakiegokolwiek schematu decyduje wykwalifikowany personel medyczny.

Melanotan II nie ma standaryzowanego klinicznego protokołu dawkowania. Poniższe schematy pochodzą ze środowisk użytkowników i opierają się na dekadach stosowania poza oficjalną medycyną oraz na ograniczonych danych klinicznych — traktuj je jako opis praktyki, nie jako wytyczną.

• Faza nasycająca: 500 µg na dobę; opcjonalnie 250 µg na dobę przez pierwsze 2–3 dni dla oceny tolerancji. Czas trwania 2–3 tygodnie.
• Faza podtrzymująca: 500 µg dwa razy w tygodniu.
• Droga podania: podskórna, zwykle przed snem.

Część protokołów środowiskowych łączy fazę nasycającą z ekspozycją na UV. Odnotowujemy to dla kompletności, ale zwracamy uwagę, że w piśmiennictwie opisano przypadki zmian w barwnikowych znamionach skóry w związku ze stosowaniem melanotanu II poza kontekstem badawczym — co jest jednym z powodów, dla których cząsteczki nigdzie nie dopuszczono do obrotu.

Najczęstsze pytania o melanotan II

Czym jest alfa-MSH?

Hormonem alfa-melanotropowym — własnym hormonem organizmu, który aktywuje MC1R w melanocytach i napędza syntezę barwnika. Melanotan II jest jego syntetycznym analogiem.

Czym melanotan I różni się od melanotanu II?

Selektywnością. Melanotan I (afamelanotyd) jest bardziej selektywny wobec MC1R; melanotan II aktywuje całą rodzinę receptorów i ma przez to szersze działanie.

Czym różni się od PT-141?

PT-141 to rozwinięcie, w którym efekt pigmentacyjny wyciszono, a celem zamierzonym jest aktywność wobec MC4R.

Dlaczego nigdzie nie został dopuszczony?

Brak selektywności receptorowej oraz zgłaszane zmiany w barwnikowych znamionach skóry to powody podawane w piśmiennictwie najczęściej.

Czy zakup w Polsce jest legalny?

Tak, do badań naukowych i zastosowań laboratoryjnych. Substancja nie figuruje w wykazach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Produkt nie jest produktem leczniczym i nie wolno go stosować u ludzi ani u zwierząt.

Zobacz też PT-141 (Bremelanotyd) albo kategorię Samopoczucie i równowaga hormonalna. Podstawy naukowe: PubMed.