IGF-1 LR3 | 1mg / 1ml

Czym jest IGF-1 LR3?

IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) to zaprojektowany analog insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 — 83 aminokwasy wobec 70 w naturalnym IGF-1. Od oryginału różnią go dwie zmiany: arginina zastępuje kwas glutaminowy w pozycji 3 (stąd „R3”), a do końca N-końcowego dołączono przedłużenie z trzynastu aminokwasów (stąd „Long”). Dostarczany jako wstrzykiwacz z gotowym roztworem: 1 mg w 1 ml.

Obie zmiany służą jednemu celowi: osłabieniu wiązania z białkami wiążącymi IGF, czyli IGFBP. Naturalny IGF-1 krąży w ponad 95 procentach związany z IGFBP i przez to nieaktywny, a wolny ma okres półtrwania około dziesięciu minut. IGF-1 LR3 wiąże je słabo, więc większa część cząsteczki pozostaje wolna i zdolna do aktywacji receptora, a okres półtrwania podawany w piśmiennictwie wynosi 20–30 godzin.

Co bada się w przypadku IGF-1 LR3?

Sygnalizacja receptora IGF-1 to wątek podstawowy: receptor uruchamia szlak PI3K/Akt/mTOR, związany z syntezą białek, oraz szlak MAPK, związany z podziałem komórek. Ponieważ IGF-1 LR3 omija białka wiążące, pozwala badać tę sygnalizację bez ich zakłóceń — i dlatego od lat jest standardowym dodatkiem do pożywek w hodowlach komórkowych, także w produkcji biofarmaceutyków. Drugi wątek to komórki mięśniowe: proliferacja i różnicowanie mioblastów, aktywacja komórek satelitarnych i przerost włókien w modelach zwierzęcych. Trzeci to metabolizm — IGF-1 działa insulinopodobnie i obniża stężenie glukozy, co samo w sobie jest przedmiotem badań.

Jak mocne są dowody?

Jako odczynnik IGF-1 LR3 jest scharakteryzowany bardzo dobrze — to zastosowanie ugruntowane i bezsporne. Badania na zwierzętach opisują efekty anaboliczne, ale kontrolowanych badań klinicznych samego LR3 u ludzi praktycznie nie ma. Klinicznie stosowanym odpowiednikiem jest mekasermina, czyli rekombinowany IGF-1, dopuszczona w ciężkim pierwotnym niedoborze IGF-1 — i to z jej danych pochodzi najlepiej udokumentowane działanie niepożądane całej tej sygnalizacji: hipoglikemia.

Zastrzeżenie ogólniejsze dotyczy podaży ogólnoustrojowej. Receptor IGF-1 występuje na niemal wszystkich typach komórek, także tych, których nie chce się stymulować, a badania obserwacyjne wiążą wysokie stężenie IGF-1 z ryzykiem niektórych nowotworów. Związek sygnalizacji IGF z podziałem komórek tnie więc w obie strony — i jest powodem, dla którego dane z hodowli komórkowych nie przekładają się wprost na nic poza nią.

Dlaczego wstrzykiwacz?

Wstrzykiwacz dostarczany jest z gotowym roztworem o znanym stężeniu. Odpada rekonstytucja — etap, na którym źle odczytana objętość po cichu zafałszowuje każdą kolejną dawkę, nie zostawiając na roztworze żadnego widocznego śladu. Podziałka na penie odpowiada określonej ilości peptydu od pierwszej do ostatniej dawki, a to warunek konieczny, żeby w ogóle dało się rzetelnie raportować zakres dawkowania.

Ceną za tę wygodę jest trwałość: roztwór starzeje się szybciej niż liofilizowany proszek. Wstrzykiwacz przechowuje się więc w lodówce do pierwszego użycia i zużywa w ciągu 28 dni od otwarcia.

Specyfikacja i postępowanie

• Zawartość: 1 mg IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) w 1 ml gotowego roztworu.
• Podziałka: 100 jednostek po 10 µg peptydu na jednostkę.
• Postać: wstrzykiwacz z gotowym roztworem, bez rekonstytucji.
• Czystość: ≥ 99 %, potwierdzona metodą HPLC, tożsamość potwierdzona spektrometrią mas.
• Po pierwszym użyciu: przechowywanie w lodówce, zużyć w ciągu 28 dni.
• Przechowywanie przed otwarciem: lodówka, 2–8 °C. Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.
• Nie zamrażać: zamrożenie i rozmrożenie rozkłada strukturę peptydu.
• Dokumentacja: certyfikat analizy (COA) z numerem partii dołączamy do przesyłki i wysyłamy wcześniej na życzenie.

Przeliczenie podziałki wstrzykiwacza na mikrogramy — specyfikacja urządzenia, nie protokół:

• 1 jednostka = 10 µg
• 2 jednostki = 20 µg
• 3 jednostki = 30 µg
• 4 jednostki = 40 µg
• 10 jednostek = 100 µg
• 100 jednostek = 1 mg (cały wstrzykiwacz)

Dawkowanie w badaniach i opublikowanych protokołach

To sprawozdanie z piśmiennictwa, a nie instrukcja stosowania. Poniższe schematy pochodzą z badań klinicznych oraz z opublikowanych protokołów badawczych i podajemy je jako kontekst naukowy — bo to jest informacja, której potrzebuje ktoś planujący doświadczenie. Produkt sprzedajemy wyłącznie do badań naukowych i zastosowań laboratoryjnych; nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani u zwierząt. Zapotrzebowanie na dawkę różni się między osobami, a o doborze jakiegokolwiek schematu decyduje wykwalifikowany personel medyczny.

Opublikowane protokoły dla osób zaczynających stawiają na schematy zachowawcze, w których priorytetem jest bezpieczeństwo i stopniowe zwiększanie dawki.

• Typowa dawka początkowa: 20–40 µg na dobę, raz dziennie.
• Pora podania: w dni treningowe po treningu — protokoły uzasadniają to największym wychwytem.
• Długość cyklu: 4–6 tygodni, po których następuje przerwa tej samej długości.

Wyższe dawki — 50–100 µg — pojawiają się w protokołach dla osób zaawansowanych.

Przeliczenie na podziałkę wstrzykiwacza: 1 jednostka to 10 µg, więc 20–40 µg odpowiada 2–4 jednostkom, a 50–100 µg — 5–10 jednostkom. Cały wstrzykiwacz to 100 jednostek, czyli 1 mg.

Najczęstsze pytania o IGF-1 LR3

Czym IGF-1 LR3 różni się od IGF-1?

Dwiema zmianami w sekwencji, które osłabiają wiązanie z białkami IGFBP. Efektem jest więcej wolnej, aktywnej cząsteczki i okres półtrwania liczony w godzinach zamiast w minutach. Różnice między IGF-1, jego wariantem MGF i LR3 omawiamy w artykule IGF-1, MGF i LR3: jeden gen, trzy różne cząsteczki.

Co oznacza nazwa „Long R3”?

„R3” to arginina (R) w pozycji 3 zamiast kwasu glutaminowego, a „Long” — przedłużenie o trzynaście aminokwasów na końcu N-końcowym.

Czy IGF-1 LR3 to to samo co hormon wzrostu?

Nie. Hormon wzrostu działa w dużej części pośrednio: skłania wątrobę do wytwarzania IGF-1. IGF-1 LR3 działa piętro niżej, bezpośrednio na receptor IGF-1, i nie pobudza przysadki. Hormon wzrostu jako taki to somatropina; peptydy pobudzające jego wydzielanie to sekretagogi, takie jak ipamorelina.

Jak przeliczyć jednostki na mikrogramy?

Wstrzykiwacz zawiera 1 mg w 1 ml, a podziałka to 100 jednostek, więc jedna jednostka odpowiada 10 µg.

Czy zakup w Polsce jest legalny?

Tak, do badań naukowych i zastosowań laboratoryjnych. Substancja nie figuruje w wykazach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a produkt nie jest produktem leczniczym. IGF-1 i jego analogi figurują natomiast na liście substancji zabronionych WADA, co ma znaczenie dla zawodników objętych kontrolą antydopingową.

Zobacz też Somatropina (HGH), CJC-1295 + Ipamorelina albo kategorię Peptydy na trening. Podstawy naukowe: PubMed.